oli4#1 · 2004-08-10 13:46
Rablay-sur-Layon Terwijl steeds meer steden twijfelen aan het nut van stedenbanden, bewezen Indra Schütz (24) en J\ér\émie Cotteverte (26) dat de speciale band tussen Haarlem en het West-Franse Angers tot mooie sprookjes kan leiden. In het gemeentehuis van het fraaie dorpje Rablay-sur-Layon, vlakbij Angers, gaven de Haarlemse en de Angevin elkaar zaterdag het jawoord.
In de tuin van de ouders van Cotteverte volgden een groot Frans eetgelag en een bruisend feest, waarbij veel Fransen voor het eerst dansten op muziek van Frans Bauer. Zowel Nederlandse als Franse gasten bleven logeren op een ge\ïmproviseerde camping, waardoor het feest ook zondag nog doorging.
Schütz en Cotteverte leerden elkaar in 1995 kennen tijdens een uitwisselingsproject tussen het Spaarne Lyceum (nu onderdeel van het Linnaeus College) en een school in Angers. Na enkele korte bezoeken ging Schütz, die een intensieve cursus Frans volgde, bijna twee maanden naar Angers. Tijdens een van de eerste lessen zat ze per ongeluk op de vaste plaats van Cotteverte, die dacht: Wat zit daar een leuk meisje.
Schütz is zelfs nog resoluter: Voor mij was het echt liefde op het eerste gezicht. Cotteverte had weinig concurrentie te duchten van vier andere jongens die ook een oogje op haar hadden en na een bioscoopbezoek op een koude decemberavond was het definitief aan.
Nog dezelfde winter kwam Cotteverte naar Haarlem. Ik had op de kaart ontdekt waar Nederland precies lag, vertelt hij met een licht accent dat eerder Heemsteeds lijkt dan Frans. Hoewel Angers ook geen subtropisch klimaat heeft, herinnert hij zich vooral de grote kou van het schaatsjaar 1996, waarin bijna een Elfstedentocht gereden werd.
Nadat Schütz vervolgens eerst een jaar in Angers gewoond had, vestigde Cotteverte zich in 1998 in Nederland. Ik vond mijn studie niet zo leuk en dacht: misschien kan ik emigreren. Mijn ouders vonden dat niet zon goed idee, maar ik heb het toch gedaan, zegt hij. Begin dit jaar werd dochter \Éthelle geboren en besloot Cotteverte toe te geven aan het huwelijk, dat hij eigenlijk iets te burgerlijk vond. Zijn moeder, raadslid in het dorpje, voltrok de ceremonie.
De liefde van het jonge stel is niet de eerste die voortkomt uit de veertigjarige stedenband tussen Haarlem en Angers. Ook Marja van de Veen, een van de eerste Haarlemse ambassadrices in de Franse stad, trouwde met een Fransman, met wie ze al meer dan dertig jaar gelukkig is. Ze woont in hetzelfde dorp als Cottevertes ouders, die haar uitnodigden voor het huwelijk. Over exacte cijfers beschikt Van de Veen niet, maar ze weet dat er tientallen koppels ontstaan zijn dankzij de jumelage. Als het er niet nog meer zijn, zegt ze.
Ook Schütz en Cotteverte willen zich graag weer in Frankrijk vestigen, al lijkt de Nederlandse dat liever te willen dan haar kersverse echtgenoot. Eerst moeten ze in hun huidige woonplaats Heemstede even rustig bijkomen van het meerdaagse huwelijksfeest.
In de tuin van de ouders van Cotteverte volgden een groot Frans eetgelag en een bruisend feest, waarbij veel Fransen voor het eerst dansten op muziek van Frans Bauer. Zowel Nederlandse als Franse gasten bleven logeren op een ge\ïmproviseerde camping, waardoor het feest ook zondag nog doorging.
Schütz en Cotteverte leerden elkaar in 1995 kennen tijdens een uitwisselingsproject tussen het Spaarne Lyceum (nu onderdeel van het Linnaeus College) en een school in Angers. Na enkele korte bezoeken ging Schütz, die een intensieve cursus Frans volgde, bijna twee maanden naar Angers. Tijdens een van de eerste lessen zat ze per ongeluk op de vaste plaats van Cotteverte, die dacht: Wat zit daar een leuk meisje.
Schütz is zelfs nog resoluter: Voor mij was het echt liefde op het eerste gezicht. Cotteverte had weinig concurrentie te duchten van vier andere jongens die ook een oogje op haar hadden en na een bioscoopbezoek op een koude decemberavond was het definitief aan.
Nog dezelfde winter kwam Cotteverte naar Haarlem. Ik had op de kaart ontdekt waar Nederland precies lag, vertelt hij met een licht accent dat eerder Heemsteeds lijkt dan Frans. Hoewel Angers ook geen subtropisch klimaat heeft, herinnert hij zich vooral de grote kou van het schaatsjaar 1996, waarin bijna een Elfstedentocht gereden werd.
Nadat Schütz vervolgens eerst een jaar in Angers gewoond had, vestigde Cotteverte zich in 1998 in Nederland. Ik vond mijn studie niet zo leuk en dacht: misschien kan ik emigreren. Mijn ouders vonden dat niet zon goed idee, maar ik heb het toch gedaan, zegt hij. Begin dit jaar werd dochter \Éthelle geboren en besloot Cotteverte toe te geven aan het huwelijk, dat hij eigenlijk iets te burgerlijk vond. Zijn moeder, raadslid in het dorpje, voltrok de ceremonie.
De liefde van het jonge stel is niet de eerste die voortkomt uit de veertigjarige stedenband tussen Haarlem en Angers. Ook Marja van de Veen, een van de eerste Haarlemse ambassadrices in de Franse stad, trouwde met een Fransman, met wie ze al meer dan dertig jaar gelukkig is. Ze woont in hetzelfde dorp als Cottevertes ouders, die haar uitnodigden voor het huwelijk. Over exacte cijfers beschikt Van de Veen niet, maar ze weet dat er tientallen koppels ontstaan zijn dankzij de jumelage. Als het er niet nog meer zijn, zegt ze.
Ook Schütz en Cotteverte willen zich graag weer in Frankrijk vestigen, al lijkt de Nederlandse dat liever te willen dan haar kersverse echtgenoot. Eerst moeten ze in hun huidige woonplaats Heemstede even rustig bijkomen van het meerdaagse huwelijksfeest.