MB#1 · 2004-10-05 19:23
Nu ik ook een ouwe lul ben geworden maar een mooi stukje spam...(uit een e-mail van mijn bazin...):
Het is niks lolligs maar berust op de waarheid.
Wat doen we toch moeilijk tegenwoordig...................of niet
soms!!!!
Iets om over na te denken
Vroeger..........
Om even over na te denken en bij stil te staan....
Terugblik naar vroeger :
Vroeger, ja vroeger...... dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is.
Als je na 1980 geboren bent, heeft dit niets met jou te maken. De
kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd. Ben jij als kind
opgegroeid in de 50er, 60er of 70er jaren, dan is het, terugkijkend,
onvoorstelbaar, dat je zo lang hebt kunnen overleven!
Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags.
Onze bedjes waren geschilderd in prachtige kleuren met verf vol met
lood en cadmium. De medicijnflesjes uit de apotheek konden we gewoon open
krijgen, net als overigens de fles met bleekmiddel.
Deuren en ramen bedreigden continue onze vingertjes. Op de fiets
hadden we nooit een helm op. We dronken water met de mond aan de kraan in
plaats van uit een fles. We bouwden zeepkisten en kwamen er pas op de eerste
rit, bergafwaarts, achter, dat we geen rem hadden. Na enige ongelukken
konden we daar prima mee omgaan.
's Morgens gingen we naar buiten om te spelen. We bleven de hele dag
weg en moesten pas thuis zijn als de straatlantaarns aangingen. Niemand wist
waar we waren en we hadden geen mobiele telefoon mee. We sneden ons, braken
onze botten en tanden en er werd niemand voor aangeklaagd. Het waren gewoon
ongelukken en de enige die schuld had waren we zelf. Kan
jij je nog zgn. "ongelukken" herinneren?
We hadden vechtpartijen en sloegen elkaar een blauw oog. Daar
moesten we mee leven. Volwassenen interesseerden zich daar niet voor. We
aten koekjes, brood met dik boter, dronken Cola en werden evengoed niet te
dik. We dronken met vrienden uit dezelfde fles
en niemand ging daar dood van. We hadden geen: Playstation,
Nintendo, X-box,
Videogames, 64 TV-zenders, Videofilm, Surround-Sound, een eigen TV,
computer
en Internet-chatrooms.
Wat wij hadden waren VRIENDEN.
We gingen gewoon naar buiten en daar kwamen we elkaar tegen.
We gingen naar hun huis en belden aan. Of we gingen soms gewoon naar
binnen zonder aan te bellen. En dat zonder van te voren af te spreken en
zonder dat onze ouders dat wisten. Niemand bracht ons en niemand haalde ons
weer op...
Hoe was het in godsnaam mogelijk?
We bedachten zelf spelletjes met stokken en tennisballen. We aten wurmen en die leefden niet voor altijd in onze magen verder.
Met de stokken prikten we elkaar bijna nooit in de ogen. Met voetballen op straat mocht je alleen meedoen als je goed genoeg was. Als je
niet goed genoeg was, moest je met teleurstellingen om leren gaan.
Sommige kinderen waren niet zo goed op school als anderen. Ze haalden onvoldoendes en bleven zitten. Dat leidde niet tot emotionele ouderavonden of zelfs tot veranderde prestatienormen. Soms hadden onze daden
consequenties. Dat was logisch en daar kon zich niemand voor verstoppen. Als iemand van ons iets verbodens had gedaan, was het normaal, dat de ouders je
er niet uithaalden.
In tegendeel, ze waren het met de politie eens! Stel je voor!
Onze generatie heeft vele probleemoplossers en uitvinders, die
bereid zijn risico's te nemen, voortgebracht.
We hadden vrijheid, we verzaakten, we hadden succes en namen
verantwoording.
Met al die dingen konden we zeer goed omgaan.
Bij die generatie hoor jij ook.
Wees blij dat je er toen bij was.
Het is niks lolligs maar berust op de waarheid.
Wat doen we toch moeilijk tegenwoordig...................of niet
soms!!!!
Iets om over na te denken
Vroeger..........
Om even over na te denken en bij stil te staan....
Terugblik naar vroeger :
Vroeger, ja vroeger...... dit is voor iedereen die voor 1980 geboren is.
Als je na 1980 geboren bent, heeft dit niets met jou te maken. De
kinderen van tegenwoordig worden in de watten gelegd. Ben jij als kind
opgegroeid in de 50er, 60er of 70er jaren, dan is het, terugkijkend,
onvoorstelbaar, dat je zo lang hebt kunnen overleven!
Als kind zaten we in de auto zonder gordel en zonder airbags.
Onze bedjes waren geschilderd in prachtige kleuren met verf vol met
lood en cadmium. De medicijnflesjes uit de apotheek konden we gewoon open
krijgen, net als overigens de fles met bleekmiddel.
Deuren en ramen bedreigden continue onze vingertjes. Op de fiets
hadden we nooit een helm op. We dronken water met de mond aan de kraan in
plaats van uit een fles. We bouwden zeepkisten en kwamen er pas op de eerste
rit, bergafwaarts, achter, dat we geen rem hadden. Na enige ongelukken
konden we daar prima mee omgaan.
's Morgens gingen we naar buiten om te spelen. We bleven de hele dag
weg en moesten pas thuis zijn als de straatlantaarns aangingen. Niemand wist
waar we waren en we hadden geen mobiele telefoon mee. We sneden ons, braken
onze botten en tanden en er werd niemand voor aangeklaagd. Het waren gewoon
ongelukken en de enige die schuld had waren we zelf. Kan
jij je nog zgn. "ongelukken" herinneren?
We hadden vechtpartijen en sloegen elkaar een blauw oog. Daar
moesten we mee leven. Volwassenen interesseerden zich daar niet voor. We
aten koekjes, brood met dik boter, dronken Cola en werden evengoed niet te
dik. We dronken met vrienden uit dezelfde fles
en niemand ging daar dood van. We hadden geen: Playstation,
Nintendo, X-box,
Videogames, 64 TV-zenders, Videofilm, Surround-Sound, een eigen TV,
computer
en Internet-chatrooms.
Wat wij hadden waren VRIENDEN.
We gingen gewoon naar buiten en daar kwamen we elkaar tegen.
We gingen naar hun huis en belden aan. Of we gingen soms gewoon naar
binnen zonder aan te bellen. En dat zonder van te voren af te spreken en
zonder dat onze ouders dat wisten. Niemand bracht ons en niemand haalde ons
weer op...
Hoe was het in godsnaam mogelijk?
We bedachten zelf spelletjes met stokken en tennisballen. We aten wurmen en die leefden niet voor altijd in onze magen verder.
Met de stokken prikten we elkaar bijna nooit in de ogen. Met voetballen op straat mocht je alleen meedoen als je goed genoeg was. Als je
niet goed genoeg was, moest je met teleurstellingen om leren gaan.
Sommige kinderen waren niet zo goed op school als anderen. Ze haalden onvoldoendes en bleven zitten. Dat leidde niet tot emotionele ouderavonden of zelfs tot veranderde prestatienormen. Soms hadden onze daden
consequenties. Dat was logisch en daar kon zich niemand voor verstoppen. Als iemand van ons iets verbodens had gedaan, was het normaal, dat de ouders je
er niet uithaalden.
In tegendeel, ze waren het met de politie eens! Stel je voor!
Onze generatie heeft vele probleemoplossers en uitvinders, die
bereid zijn risico's te nemen, voortgebracht.
We hadden vrijheid, we verzaakten, we hadden succes en namen
verantwoording.
Met al die dingen konden we zeer goed omgaan.
Bij die generatie hoor jij ook.
Wees blij dat je er toen bij was.
