Mijn vader

Het Florum is misschien een beetje raar voor deze mededeling, maar wel handig: mijn vader ligt op de intensive care na een hersenbloeding. Gelukkig is hij na een spoedoperatie buiten acuut levensgevaar. Gisteravond brachten ze hem naar het nieuwe Spaarneziekenhuis in Hoofddorp, waarna hij direct verplaatst is naar de neuroafdeling van het Leids universitair ziekenhuis. Toen ik er zojuist was, ging het best goed. De operatie was geslaagd en er is een goede kans dat hij er weinig tot niets chronisch aan over houdt.
Oud & nieuw 'vier' ik met mijn moeder, broer en Cheska in het schone en immer bruisende dorpje Vogelenzang. Jullie allen veel plezier in de loft aan het Spaarne en alvast de beste wensen!

jeetje,

nou wens 'm in ieder geval maar veel beterschap van de Floraboys toe, zeg maar dat het wel de bedoeling is dat hij nog vaak je voetbalschoenen langs het Florapark komt brengen.

We drinken er wel eentje op z'n gezondheid morgen.

sjezus, dat is echt schrikken zoiets.
Veel beterschap!

KUT, veel sterkte!

sjonge das wel schrikken, beterschap en sterkte voor jou, je moeder en je broertje.

Vervelend man, heel veel sterkte toegewenst.

Ik hoop dat het allemaal goed mag komen. Sterkte

Jemig Oli, wat klote! Veel sterkte!

Vervelend om te horen. Hopelijk dat hij er inderdaad niets aan overhoudt. In de tussentijd alle sterkte.

Hartelijk bedankt allemaal. Ik zal zo meteen vertellen dat de Floraboys als 1 man achter hem staan, dat doet hem hopelijk goed. Behalve dat het steeds beter gaat (van intensive naar medium care), is het goede nieuws dat hij in al zijn verwardheid grappiger is dan ooit. "Kent u deze vrouw?" vraagt de verpleger over mijn moeder. "Ja, daar ben ik al 25 jaar mee getrouwd, duuuh". En: "Hebt u pijn?" "Ja, een beetje in mijn estomac. Dat betekent maag, leer mij de Franse taal kennen..." En voordat hij de operatiezaal inging tegen mijn moeder, broer en ik: "Nou, jullie zetten een borrel voor me klaar h\è" en tegen de verplegers: "Vamos!"

haha terecht vader heb je, hopelijk hersteld hij snel.

Ik open vanavond een fles extra op hem!

Oli4, hoe gaat het met hem?

Helaas gaat het nog niet bijster goed. Hij blijft verward (de grappigheid daarvan begint zo langzamerhand wel te vervelen) en heeft er ook nog hoge koorts bij gekregen. Hij is niet in levensgevaar en de verwardheid gaat volgens de doktoren zeker over, maar de kans op blijvende kwalen is wel aanwezig. Hij moet in ieder geval nog twee weken in het ziekenhuis liggen en waarschijnlijk langer.
Ik ben gister na een dag in Frankrijk maar weer naar Nederland gekomen, want voor mijn moeder is het natuurlijk geen pretje. Bovendien had ik mijn laptop in Vogelenzang laten liggen, dus ik kon toch vrij weinig schrijven.

Klinkt zorgelijk, Olivier. Veel sterkte en blijf me op de hoogte houden.

sterkte Olivier!

Kut, hij is weer terug naar de intensive care. Daar zag hij er echter wel beter uit dan de afgelopen dagen, toen hij vrijwel alleen sliep. Vandaag was hij erg wakker en weer behoorlijk grappig. De artsen waren nog steeds wel positief, dat moet ik dan ook maar blijven. Nogmaals dank voor jullie medeleven. Misschien kunnen we dit weekend nog iets afspreken, maar ik moet nog even zien hoe het allemaal loopt.

sterkte!

ja heel veel sterkte Oli4 en moge je vader er weer helemaal bovenop komen.

Is er al wat zicht op herstel op lange termijn? Is dat nog steeds zo positief als voorheen?

Olivier, het lijkt me erg vervelend als de situatie onduidelijk is, oftewel dat hij jojo't. Wendy zit volgens mij ook op die afdelingen. Bestaat er ook zoiets als een low-care afdeling? Nou ja, courage.

Oli4, ik weet niet of je nog in Nederland bent maar als je in de buurt van de oostelijke eilanden in Amsterdam bent kun je natuurlijk ook altijd in de Czaar Peterstraat langskomen!

Bonjour \à tous. Ik zit sinds gisteren weer in Frankrijk, want zonder werk komen er geen harde euro's binnen en die houden de wereld nu eenmaal draaiende. 'Je leeft toch voor je eige.'
Gelukkig gaat het de laatste dagen iets beter. Daarvoor sliep hij heel veel: te veel. Nu is hij wat wakkerder en weer behoorlijk bij de pinken, al blijft de verwardheid nog steeds. Goed teken is dat hij al zijn ledematen nog goed kan bewegen. Verlamming ontloopt hij in ieder geval waarschijnlijk.
En ook met zijn geheugen kan het nog steeds allemaal goedkomen. Op dit moment is zijn kortetermijngeheugen zo goed als niet bestaand. Vijf minuten nadat je hem verteld hebt dat het 2005 is, of dat er enkele uren geleden goede vrienden van hem waren, is hij dat weer vergeten. Zijn langere geheugen is superverward. Hij kan bijvoorbeeld zeggen: 'Ik kom net uit de Vogezen, via Mogadiscio', twee plekken waar hij wel ooit geweest is. De verwardheid gaat volgens dokters en verplegen zeker over, maar dat kan nog een week of zelfs langer duren. Ik hoop dat hij dan weer redelijk normaal is.
Hij moet dan eerst weer naar medium care en vervolgens naar de gewone verpleegafdeling (dat kan zelfs weer in het Nederlands). Hij zal in ieder geval nog wel een tijd in het ziekenhuis liggen en ik kom daardoor waarschijnlijk ieder weekend naar Nederland. Ik hoop binnenkort ook weer eens tijd te hebben voor een avondje Haarlem oid of misschien ballen. Bis bald!

ja het zal wel een flinke opdoffer voor zijn hersenen geweest zijn.

For what its worth: tijdens mijn afstudeerwerk over het menselijk geheugen, bleek keer op keer dat het geheugen een merkwaardige veerkracht heeft na allerlei beschadigingen. Ik hoop dat met voldoende tijd alles weer zo werkt als ervoor.

nogmaals sterkte en hopelijk tot gauw een keer in haarlem.

Klein lichtpuntje: mijn vader is terug op de medium care. Die afdeling is in ieder geval een stuk prettiger. Het kan nog maanden duren voor we echt zeker weten of hij blijvende schade oploopt.

Fijn dat hij terug is op MC maar wel naar dat er zo weinig zeker is en gezegt kan worden. Hij heeft nog een lange weg te gaan.Succes

Maar weer eens even een updatetje: het ging vorige week even superslecht - ik was donderdag redelijk halsoverkop van een reportage over het Vreemdelingenlegioen (zie ook elders op Florum) in Marseille teruggekomen - maar sindsdien gaat het weer wat beter. Hij ligt nu op de verpleegafdeling van het Spaarneziekenhuis Hoofddorp, wat voor mijn moeder tenminste een stuk dichterbij is dan Leiden. Er was even sprake van dat hij weer terug naar Leiden moest voor een operatie, maar dat hoeft gelukkig niet.
In Hoofddorp heeft hij sinds een paar dagen geen draden meer (zuurstof, sondevoeding, etc.), dus dat is wel een goed teken. En hij kijkt nu zowaar tv, al begrijpt hij daar vrij weinig van. Hij is nog steeds wel erg verward, maar dat kan maanden of nog langer duren en toch goedkomen.

Kan je vader een beetje zinnig met je praten? Herkent hij mensen?

Sterkte in ieder geval!

ah, de drain hoefde dus niet weer. Dat klinkt wel prettig in ieder geval. In ieder geval nog veel sterkte en wens je moeder dat ook maar.

Hoe staat het er voor met je vader?

Nu ik het toch over hem had: mijn vader is nog een keer geopereerd in Leiden en ze hebben nu een permanente drain ingebracht. Daar reageerde hij goed op en (mede wegens ruimtegebrek, geloof ik) hij ligt nu weer in Hoofddorp. Ik ben al een weekje niet meer geweest, maar mijn moeder vond hem best ok. Nog steeds verward, maar met steeds meer heldere uitspraken ertussendoor. We houden hoop.

wij hopen met je mee!

ah, dat klinkt positiever!

hee, terecht oli!

Het herstel heeft zich enigszins doorgezet, zij het niet supersnel. Maar hij ligt bijvoorbeeld niet meer de hele dag in bed, kan zelf weer eten, naar de wc, etc. Bovendien denkt hij de hele tijd dat hij weggaat. Dan pakt-ie al z'n spullen bij elkaar en gaat rondzwerven in het ziekenhuis. Ook zat hij de hele tijd alle kastjes van andere pati\ënten op zijn kamer te openen, wat als grote bonus heeft dat hij nu alleen ligt. Tweede klas verzekeren, eerste klas verzorging: goed geregeld.
Zijn talenknobbel is opnieuw niet te stuiten. Hij praatte laatst vloeiend Indonesisch (heeft hij ooit gewoond) met een Ambonese verpleegster en wanneer hij een Parijs nummerbord op een foto ziet, zegt hij in \é\én keer soixante-quinze (75, departementcode Parijs: best lastig), etc.
Donderdag wordt hij eindelijk uit het ziekenhuis (Spaarne) ontslagen en gaat hij voor onbepaalde tijd naar een revalidatiecentrum in Wijk aan Zee.

Een goed bericht lijkt me. Fijn.

ondanks de benardheid van de situatie geef ik toe dat ik het nieuws (en de vorm) met een glimlach tot me neem.

Is er alweer een update, of is de situatie nog onveranderd sinds de laatste post?

Merci voor de belangstelling. Ik heb goed nieuws. Vrijdag was ik in Montpellier voor een reportage en was mijn mobiele vergeten en dacht: eens even naar huis bellen om te vragen of er nouvellen zijn. Nam mijn vader op!!! 'Ik heb pijn in m'n kop,' zei hij en hij is het een en 't ander vergeten. Het is een supergrote vooruitgang dat hij dat beseft. Omdat het best goed ging mocht hij van het revalidatiecentrum waar hij inmiddels zit, even naar huis. Morgen, op mijn moeders verjaardag, mag hij bovendien mee uit eten. Het gaat allemaal gelukkig sneller dan verwacht. Uiteraard ben ik morgen dus ook weer in NL (t/m vrijdag), dus wellicht kunnen we nog een avond iets gaan drinken ofzo. Ik hou jullie op de hoogte.

heeej! Heersen. Fijn dat het allemaal de juiste kant op gaat. Als het zo doorgaat is ie weer helemaal de oude voordat Merlijn weer kan ballen...