Brok in de keel

Gisteravond kwam ik teruggereden uit Parijs. Het brok-in-de-keel gevoel van Haarlem binnenrijden was ik nog nergens beter verteld tegengekomen dan in dit korte stukje van Karim Traidia:

...ik had hier toch gewoond, zelfs als mijn vriendin er niet vandaan kwam. Als Haarlem niet ontstond, had ik Haarlem zelf verzonnen.

hoewel elektric Hannes ook een even waanzinnige als geniale duit in het zakje doet:

Haarlem is de Jordaan van Amsterdam

Blasfemie!! Hier staat de beste omschrijving

BigT wint wat mij betreft..

snif..

als ik het weer teruglees vind ik deze vergelijking nog wel het beste

En als iemand me nu zou vragen waarom ik me zo meer verbonden voel met Haarlem dan met een andere stad, heb ik denk ik nooit een antwoord wat ik duidelijk kan uitleggen. Het is zoiets dat je moet uitleggen dat je een witte boterham lekkerder vindt dan een bruine. Dat is iets heel erg moeilijks. Maar toch vind je de witte lekkerder.

Het onbeschrijfbare beschrijven... dat kunnen alleen de ware meesters.

Ik stem uiteraard ook voor Biggy.

ik ben zelf meer van de bruine boterhammen, liefst de meest extreme vezelbommetjes, dus ik kan mij er wat moeilijk in vinden.