19e eeuwers de gekste

Jullie taalgebruik slaat aan bij mijn 19e-eeuwse brievenschrijvers:

'Het is voor U wel aardig dat ge die denkelijk zult bijwonen.'

‘Waarde Karel, Het gaat ons als de blommetjes.'

'Ik sprak Bodeman gisteren ter Beurze hij bevond zich zonder tijding.'

'Ik heb gaarne gezien gij U zo wel amuseerd, het fraaie weder is ons ook bysonder gunstig, en uw Mama is zeer gesond en fris.'

'Ik zag dat hij ontstelde toen hij mij zoo vroeg zag, maar aan mijne phisionomie bemerkte hij ras dat ik goede tijding had.'

Goed werk boys!

Misschien zijn we wel allemaal reincarnaties van leden van die familie, die jij onderzoekt Mijnt. Beffoindre.

Merleyndre, aan uwe phisionomie bemerk ik ras dat gij goede tijding hebt.'

Waarde Olivvier, het gaat my als de blommetjes.

Ik sprak De Nood gisteren ter Beurze, hij bevond zich zonder tijding. Zijne Mama was gesond en fris, maar het aandeel van de Oostindische koffiemaatschappij bedrukte zijn gemoed. Hij hoopt dat den Poepchinees (sic) ras aan den koffie gaat.

Waerde Taelgenothen.. Het is mij een goede tijding en ik voel mij fris en gesond, en gij?

koffij met suiker!

Na so'n kop koffij gaat ook mij het als de blommetjes!

waerlyck!

Welk allertreurigst en droefgeestig stemmend weder, aan uitgaan is geen denken.

Gij zoudt naer Parys komen moeten, alwaer het weder straelent is en de menschen tevr\êe gelyck blommetjes.

Mafklappen.

Heerlyck, die Voogelenzangsche nugterheidt mijnes broeders.

'Ik hoop dat gij er een paar goede kornuiten zult vinden die houden van leeren op zijn tijd en van spelen op zijn tijd, die graag een grapje hebben maar niet moedwillig kwaad doen, in \é\én woord flinke hollandsche jongens zoo als ik geloof dat gij er een zijt.'

Klinkt als de floraboys!