In Memoriam Robert Holdstock

2 August 1948 – 29 November 2009

Liefhebbers van het betere kaboutertjesboek hebben afgelopen zondag een groot verlies geleden. Er is wellicht nooit een betere fantasy-roman geschreven dan ´Mythago Forest´.

Wij rouwen.

Hoe houdt deze stand ivm Ender's Game?

Heette het boek trouwens niet "Mythago Woods"?

Nederlandse vertaling Mythago-Woud, Engels Mythago Forest. Orson Scott Card leeft nog, en bovendien is Ender´s Game science fiction en geen fantasy.

Maak ik eens een keer een aardige opmerking richting de kaboutertjesboeken, word ik weer gedwongen aggressief uit te halen.

RIP Holdstock..

inderdaad zoals de Bode zegt een zeer interessant en goed fantasy boek. Ik dacht dat het in het engels Mythago Wood heette. ook het vervolg is goed (Hart van het Woud inhet NL).

In de all-time ranglijst van Fantasy Boeken, waar staat deze?
1. Lord of the Rings
2. Bijbel
3. ....
4. ....
5. ....
etc

ik heb Mythagowoud in mn boekenkast staan. Toen ik het boek las (15 jaar geleden?) vond ik het meesterlijk, maar ik durf een herlezing niet aan.

En de Boode heeft weer eens ongelijk. Mythago Wood inderdaad.

Het is beter dan The Lord of the Rings, en ook beter dan de Bijbel. In mijn herinnering althans.

Toch bijzonder dat deze obscure schrijver een IM op het Florum verdient, en Ramses niet.
Dat bewijst toch weer een hoop.
Mens durf te leven vs wegkruipen in een gefantaseerd betoverd bos?

Goed gesproken penose, m'n enige hoop is dat de Bode nog niet weet dat Ramses Shaffy dood is. Verder is het nogal een ranzige provocatie richting de anti-kabouter beweging.

Jazz en Pen: ik raad jullie aan ´Mythago Forest´ gewoon eens te proberen. Echt een goed boek. Ikzelf beloof dat ik bij terugkomst in Nederland als de sodemieter een Greatest Hits of Ramses Shaffy-cd uit de bieb zal halen.

Het is overigens heel goed mogelijk dat ik dat boek 'Mythago wood'wel al gelezen heb. Er was een tijd dat ik dat soort literatuur verslond. En het is ook zeker niet (allemaal) heel erg slecht.

lieve bode, ik kijk wel uit.

niet zo flauw doen Jazzy, ik heb ook Joe Speedboot gelezen.

Ik heb gisteren trouwens pas geleerd dat Ramses lievelingsdrank Sambuca was. En het liefst die in pizzeria Torino aan de Roetersstraat.

met het gevaar om het grote debat weer op te halen, eerst een paar mededelingen:

1. Shaffy staat op iPod, morgen of overmorgen in Bernie's oor.
2. Ik heb Mythagowoud ook 15 jaar geleden gelezen
3. Ik had na het overleiden van Shaffy een hele discussie met de vader en moeder van de Biktie over het feit dat leed en lijden op een of andere manier nauw verbonden is met goeie literatuur en goeie muziek.

Als het op een "lijst" met favoriete "kabouterboeken" moet komen, staat het ergens in de top 10 voor mij, rond plaats 8. Lord of the Rings staat hier zeker niet op 1 trouwens maar eerder op 3 ofzo. Maar ik bijna geen van mijn lijst zou ooit op een 'literatuur' lijst komen (omdat ik vind dat het begip 'een goed boek' subjectief is van jezelf en literatuur subjectief van een hele zooi critici. Om mijn argument hier kracht bij te zetten wijs ik naar Dan Brown, op dit moment de best verkopende schrijver in de wereld, maar een boek wat literair equivalent is met Pino die een liedje zingt in Sesamstraat.)

Maar Mythagowoud vergelijken met Lord of the Rings is een beetje appels met bosbessen vergelijken. Beide hebben hun plaats.

In mijn herinnering is Mythagowoud veel vreemder en veel meer fantasierijker en minder 'episch'. Ook zaten hier veel meer filosofische en psychologische aspecten in en was het niet simpel hobbits en gandalf tegen het grote boze oog.

Hoeveel woorden moet Timmie eigenlijk tikken voordat het telt als een ´Timmie tikt´? Want we hebben hier wat juweeltjes. Om te beginnen de verwijzing naar ´de vader en de moeder van de Biktie´ (en dan kunnen we ons afvragen waarom die mensen nog geen eigen bijnaam hebben - er zijn immers zat Flora-ouders die dat wel hebben, denk the Holy Prophet, Holy Virgin, Titus Hommema, de Gravitas, Siebele Maior, der Herr Professor, enz.)Tevens dat ´appels met bosbessen vergelijken´, leuke toespeling op de titel Mythago-Woud.

Ik zou trouwens het top 10-lijstje ook wel willen zien.

En niet te vergeten het ongetwijfeld Freudiaanse "overleiden"

Timmie Typost zijn always spelling optional, like kunst in its raw form..

@baquille

Als LOTR beter is dan dit boek,
en ik geen behoefte heb om LOTR nog een keer te lezen,
Moet ik dan dit boek lezen?

Jazz - Ik raad je aan te proberen over de zeer simpele beoordelingscriteria die je hier hanteert heen te stappen. Ik realiseer me dat jarenlang iedere week meerdere voetbalwedstrijden kijken je hersens aardig heeft aangetast, maar literatuur is dus geen vorm van atletiek, en je kunt er niet vanuitgaan dat je een boek niet zult kunnen waarderen omdat het in een betrekkelijk willekeurig ranglijstje onder een ander boek staat dat je ook niet te pruimen vond. Dan vergelijk je nl. appels met bosbessen. Een zorgvuldige lezing van deze Timmie Tikt zou je hebben kunenn doen inzien waarom sommige meer of minder delicieuze lezers ´Mythago Wood´ hoger inschatten dan LOTR. Timmie´s woorden herformulerend - er ontbreekt bij Holdstock een simplistische goed-en-kwaad-tegenstelling, en daarmee wordt de psychologie van de personages ook geloofwaardiger. Bovendien heeft het boek interessante filosofische implicaties. In de tijd dat je zit te mekkeren op het Florum zou je ook het boek uit de bieb kunnen halen en erin beginnen. Het is niet te dik. Gewoon doen dus, Jazz.

Ok Bode, je ranzige beledigingen hebben me over de streep getrokken. Ik ga een commissie instellen van wijze mannen die mij samen een kabouterboek mogen aanraden, dat zal ik dan met dichtgeknepen neus proberen te lezen en op het florum kort recenseren. Ik sluit niet uit dat ik alleen de linker bladzijden zal lezen.

De uitdaging voor de kabouterlobby is nu dus om het eens te worden over het ultieme kabouterboek dat ik zou moeten lezen.

Voorwaarde: niet langer dan 225 bladzijdes svp.

Het samenstellen van de commissie gaat op zich nog een twistpunt worden. De vraag is dan of de commissie moet bestaan uit zielige fantasy-kneusjes pur sang (Biggy, Terts, Kenobi) of dat ook lafhartige, onwelriekende overlopers uit het kamp van de grote mensen-boeken (Boode, Vig T) in de cie zitting mogen nemen.

Als dat laatste het geval zou zijn gaan we natuurlijk richting een compromis-boek (tussen kaboutertjes- en echte literatuur) a la Holdstock. En, zoals the Redhead of Notre Dame zou zeggen, we moeten juist ´assumer´. We moeten die goeie Jazz dwingen om een echt nerdenboek te lezen. Bij deze sluit ik mijzelf en de Draaier dus uit de commissie uit. Dus, heren Professional, Straler, en Biggy, het is aan jullie.

Ha, goeie challenge.


Ik moet je wel waarschuwen dat 225 pagina's lastig gaat worden. Bovengenoemde epi beslaan meestal meerdere delen van 400+ pagina's :D

korter dan 225 pagina's voor "the Ultimate" kabouterboek is inderdaad nogal moeilijk, dan kom je al snel uit bij de Hobbit of Terry Pratchett van de veelverkopende.

Maar goed, de Hele Wheel of Time (12 boeken van 800 pagina's elk en nog niet af) uitprinten op fontje 0.03, paar rijstkorrels en een mega-microscoop en we hebben de Jazzy even zoet tot Kerst.

Wat te denken van "vlad the assasin"? Op zich veel kleine boekjes met een strak verhaal en veel fantasy.

Hoeveel pagina's is deel 1 van de Poort des Doods ook alweer? Te veel vrees ik.

oh jezus ik heb nu al spijt

Die verhalen over Vlad Taltos klinken interessant. Als de Kenobi die in het Engels mocht hebben, dan zou ik ze wel willen lenen.

´De Poort des Doods´ is inderdaad een zevendelig meesterwerk. Met dat 250 pagina-criterium heeft Jazz ons wel tuk. Literaire schrijvers weten dat hun publiek puur literatuur leest uit snobisme, en eigenlijk liever hun tijd doorbrengt met het kijken naar VVV-Ajax. Hoe dunner hoe beter, is dus het motto. Lezers van kaboutertjesboeken hebben een oprechte passie voor het geschreven woord, dus die boeken zijn meestal dikker.

sorry, minder dan 225 pagina's is ondoenlijk. Naast de Hobbit (kinderboek) en Terry Pratchet (geen kabouterboek, maar lichte literatuur) is de pagina limiet killing. Misschien is Ursula Le Guin haalbaar, maar die boekjes hebben "the test of time" niet weerstaan (geschreven eind 60er jaren)...maar ja "De Avonden" heeft dat ook niet en is voor velen ook nog nr 1.

Bodelicious, ik wil mij terugtrekken uit de voorgestelde commissie. Ik vind de kweeste om Jazz aan de Kabouterboeken te krijgen flauw. Persoonlijk lees ik deze boekjes om dezelfde reden dat ik ook wel eens naar Shownieuws kijk, of naar een willekeurige 'episode' van een willekeurige nu gangbare TV-hitserie. Noem het ontspanning, noem het escapisme; wat je wilt.
Persoonlijk zou ik nogal kriegel worden als ik alleen de buis aan zou zetten voor het NOS-journaal, Zomergasten en BBC's Panorama. Zo ook voor boeken.
Hulde aan mensen die alle vormen van media -printed or otherwise- slechts tot zich nemen in de meest high-brow, brain-on, vorm. Ik tik em daarvoor af.

Terts - aan jou ga ik later werken. Mijn ideaal is de geestelijke groei van de mensheid te stimuleren, en dat doe ik in eerste instantie in mijn eigen achtertuin, op het Florum. Voor de geestelijke groei van Jazz is het essentieel dat hij een keer een kwalitatief sterk fantasy-boek leest. Ziedaar mijn missie. Als je aan dit nobele ideaal niet wilt bijdragen, dan moet je dat zelf weten. Ik zal me straks aan de hemelpoort kunnen verantwoorden voor hoe ik geleefd heb - jij wellicht niet.

zou ik (goed)gelovig zijn, dan zou ik je woorden als kwalijk bestempelen. Nu applaudisseer ik slechts voor je uiterste poging toch nog enige vorm van invloed uit te oefenen in deze wereld.
Houd moed, Puppetmaster.

Jongens jongens even terug naar de challenge:

Welk Kabouterboek voor de Jazzmaster?

Het is wel flauw van de Jazz om een maximaal aantal pagina's te eisen. Da's hetzelfde als naar een stierengevecht gaan en er op staan dat de stier eerst onder volledige narcose wordt gebracht.

Misschien dat we hem een boek aanraden, en dat hij dan toezegt er minimaal 150 pagina´s van te lezen?

Terts - de cie heeft je nodig! Kom terug!

Hierbij dan een optie of wat:
1) The Lies of Locke Lamora. Light reading en niet te dik. Leuke karakters, prima dialogen, genoeg intrige en net genoeg 'hakkedamage' om het luchtig te houden. Ander pluspunt (in de trend van "Sopranos, Dexter, The Wire en "Komt-een-vrouw-bij-de-dokter"), de goodguys zijn net zo makkelijk badguys.

2) The Name of the Wind. 30 paginas inkomen (brain-on), daarna 400 paginas in \éen ruk uitlezen. Boeiende karakters in een boeiende wereld maken een verrassend goed verhaal. Wel iets meer Spreukenspreken dan "Lies of LL", maar nog steeds te weinig om fantasyhaters af te schrikken. Ook belangrijk: lekker tempo en ondanks epische opzet niet eindeloos langdradig; iets o.a. waardoor 'Wheel of Time' op mijn 'jammer, maar helaas'-lijst staat

3) Alle boeken van Guy Gavriel Kay. Fantasywerelden losjes gebaseerd op diverse landen en tijden uit onze geschiedenis. Persoonlijke favorieten: "Tigana" en " Sarantine Mosaic". Geen spreukensprekers, kabouters of draken. Wel veel goede karakters, verrassende verhaallijnen, rijke werelden en interessante (politieke) plot-ontwikkelingen. Daarnaast toch nog net fantasy genoeg om niet te verst(r)ikken in dwangbuis van realiteit.

Klaar.

Goede opties little. Wellicht dat "a game of thrones" ook nog een optie is om WJ meer Dan die 150 pp. te laten lezen.

"Literaire schrijvers weten dat hun publiek puur literatuur leest uit snobisme, en eigenlijk liever hun tijd doorbrengt met het kijken naar VVV-Ajax. Hoe dunner hoe beter, is dus het motto. Lezers van kaboutertjesboeken hebben een oprechte passie voor het geschreven woord, dus die boeken zijn meestal dikker."

@bode: Of lezers van fantasy boeken hebben gewoon wat meer woorden nodig om dingen te begrijpen.

@merl: denkelijk worden stieren al ingespoten met pijnstillers dus die vergelijking gaat een beetje mank.

@cie, jullie zijn er nog niet uit begrijp ik?