Tim#1 · 2010-07-26 15:32
Het is bijna zo ver. Nog een klein weekje wonen in de VS en dan zit het erop. 1 jaar en 8 maanden hebben we in ons stulpje in Somerville, MA gewoond. Na een kleine stopover van 2 maanden in NL, door naar 2 jaar Chili, om daar een mooi avontuur te ondergaan. Jullie zijn natuurlijk altijd welkom.
Maar toch ga ik de VS missen. Een aantal dingen tenminste
Wat ga ik missen:
1. de onderneminggeest en (complexe) vorm van tolerantie die je in Amerika hebt. Mensen hier zijn niet bang om iets te ondernemen in een bedrijf. Dat is eigenlijk best vreemd, aangezien er nauwlijks vangnetten zijn als je bedrijf op de fles gaat. Maar ze doen er hier alles aan om "succesvol" te zijn en dingen te gaan doen. En als je Amerikaan bent, ben je ook Amerikaan. Je kan racisten hebben tegen de zwarte, latino en moslim bevolking, maar ze zullen nooit zeggen dat ze geen "Amerikanen" zijn. Iedereen is trots op zijn afkomst (Iers, Italiaans, Black, Asian, Latino, Scandinavian, Engels en ga zo maar door), maar iedereen is vooral Amerikaans.
Ook geen CDA-CU-gezeik over "normen en waarden". Als je cultureel anders bent, kan dat (maar zie onder).
2. De uitgestrektheid en natuur.
VS is een fenomenaal mooi land. We hebben stukken nu gezien (California, New England, Arizona, Michigan in winter) en het is ongelooflijk mooi hier. Een paar uur rijden van Boston en je zit in prachtige, prachtige gebieden van New Hampshire, Vermont en de kust van Maine. Drie prachtige bijna ongeschonden gebieden. Adindorack (waarvan het park al 2/3 de grootte heeft van NL, het echte gebied is 2-3 keer NL) hebben we niet eens gehaald, ook al is het maar 3-4 uur rijden. En dan hebben we het nog maar over het kleine gedeelte van New England + New York State.
Vakantie in Amerika is heel makkelijk. Campingsites zijn er genoeg en ze komen allemaal met sites 5 keer zo groot als bv in Italie, fire pits en banken. Kosten zijn vaak 15 euro of minder voor een nacht en 7e nacht gratis. Ook B&B en hotelletjes heb je hier in overvloed om mooi te kamperen.
3. Boston en NY.
Echte metropolen. Amsterdam zit wel op een soort metropool niveau, maar is niet te vergelijken met NYC en Boston. Ik ben *helaas* maar 3 keer in New York geweest en zou dolgraag nog 10 keer gaan.
Wat ga ik niet missen:
1. de intolerantie voor religie:
De totale intolerantie van Amerikanen voor homosexuelen is veel besproken. Daar erger ik me ook aan, maar er wordt veel aan gedaan in bepaalde gebieden. Hier in MA is het hetzelfde als in NL. Wat veel minder besproken wordt is religieuse intolerantie. Als je niet christelijk of boedhistisch (celebritry religie + Dalai Lama is zo lief) bent, kan je het wel schudden. Joden worden gezien als een "apart volk" en een soort "stray Christians". Maar andere religies zijn vals. Maar ook dat is vaak niet het ergste. Het ergste zijn de atheisten. Het "geloven" is veel belangrijker dan het niet geloven.
En onder de noemer "Christian" kan je met van alles en nog wat wegkomen.
Creationisme (de wereld is 7,000 jaar oud, dino's zijn dieren die door Noah werden geweigerd in de ark omdat ze 'tainted' zijn) is nog maar het begin.
Alles kan en mag als (christelijke) religie erin wordt betrokken. Bekende namen als Glenn Beck gebruiken hele stukken in de bijbel zonder enig idee over andere dingen. Enig voor van Common Sense is er niet meer als religieuze dingen in het spel komen. En het hoeft niet eens in de bijbel te staan.
2. Mickey D'/ Burger K/ Wendy's/Starbucks/Dunkin Donunts op elke hoek.
3. Gebrek aan sociale zorg. Zorg wordt overheerst door de verzekeringsmaatschappijen en als je geen geld hebt, dan krijg je niets. Obama's medical plan was vergeleken met Europa nog maar een druppel op een gloeiende plaat. Ook werkloosheid wordt geen hol aan gedaan.
4. De totale angst voor alles wat met sex of vloeken te maken heeft. Een ontblote borst (cup A) kan je hier duizenden dollar boete opleveren op het strand. Een ontblote borst (cup D) niet, mits je de goeie combinatie genen hebt (en een bierbuik).
Het feit dat om 8 uur 's avonds een zoenend stel op TV geweigerd kan worden geweigerd vanwege 'indecincy', maar een schietpartij met bloedige geweldsdelicten niet, sta ik nog steeds van versteld. Het beste voorbeeld: 1 september is Memorial Day. De film "Saving Private Ryan", een van de beste WWII films ooit gemaakt, zal NIET worden uitgezonden. Maar niet om de bloederige scenes waarin armen/benen worden afgeschoten door de Duitsers op Normany Beach. Ook niet doordat ze mensen verliezen die op mijnen lopen. Nee, het wordt niet gedaan omdat de soldaten Fuck zeggen als het gebeurd. Als ze "oh jeetje" zouden zeggen, zou het geen probleem zijn.
Dit verzin ik trouwens niet.
Maar aankomende zaterdag is het (voor een tijd) voorbij. Zondagochtend sta ik tussen de Torremelinos-vluchten op Schiphol. Om een vraag nu al te beantwoorden: Zou ik teruggaan naar dit gebied om te wonen? Het antwoord: Ja, dat zou ik zeker. Zou ik naar Amerika gaan om te wonen? Ja, maar hangt af van het gebied. New York, Boston en San Francisco, ja zou ik doen. Washington, denk het niet.
Maar goed: Chile: Here Biggy comes!
Maar toch ga ik de VS missen. Een aantal dingen tenminste
Wat ga ik missen:
1. de onderneminggeest en (complexe) vorm van tolerantie die je in Amerika hebt. Mensen hier zijn niet bang om iets te ondernemen in een bedrijf. Dat is eigenlijk best vreemd, aangezien er nauwlijks vangnetten zijn als je bedrijf op de fles gaat. Maar ze doen er hier alles aan om "succesvol" te zijn en dingen te gaan doen. En als je Amerikaan bent, ben je ook Amerikaan. Je kan racisten hebben tegen de zwarte, latino en moslim bevolking, maar ze zullen nooit zeggen dat ze geen "Amerikanen" zijn. Iedereen is trots op zijn afkomst (Iers, Italiaans, Black, Asian, Latino, Scandinavian, Engels en ga zo maar door), maar iedereen is vooral Amerikaans.
Ook geen CDA-CU-gezeik over "normen en waarden". Als je cultureel anders bent, kan dat (maar zie onder).
2. De uitgestrektheid en natuur.
VS is een fenomenaal mooi land. We hebben stukken nu gezien (California, New England, Arizona, Michigan in winter) en het is ongelooflijk mooi hier. Een paar uur rijden van Boston en je zit in prachtige, prachtige gebieden van New Hampshire, Vermont en de kust van Maine. Drie prachtige bijna ongeschonden gebieden. Adindorack (waarvan het park al 2/3 de grootte heeft van NL, het echte gebied is 2-3 keer NL) hebben we niet eens gehaald, ook al is het maar 3-4 uur rijden. En dan hebben we het nog maar over het kleine gedeelte van New England + New York State.
Vakantie in Amerika is heel makkelijk. Campingsites zijn er genoeg en ze komen allemaal met sites 5 keer zo groot als bv in Italie, fire pits en banken. Kosten zijn vaak 15 euro of minder voor een nacht en 7e nacht gratis. Ook B&B en hotelletjes heb je hier in overvloed om mooi te kamperen.
3. Boston en NY.
Echte metropolen. Amsterdam zit wel op een soort metropool niveau, maar is niet te vergelijken met NYC en Boston. Ik ben *helaas* maar 3 keer in New York geweest en zou dolgraag nog 10 keer gaan.
Wat ga ik niet missen:
1. de intolerantie voor religie:
De totale intolerantie van Amerikanen voor homosexuelen is veel besproken. Daar erger ik me ook aan, maar er wordt veel aan gedaan in bepaalde gebieden. Hier in MA is het hetzelfde als in NL. Wat veel minder besproken wordt is religieuse intolerantie. Als je niet christelijk of boedhistisch (celebritry religie + Dalai Lama is zo lief) bent, kan je het wel schudden. Joden worden gezien als een "apart volk" en een soort "stray Christians". Maar andere religies zijn vals. Maar ook dat is vaak niet het ergste. Het ergste zijn de atheisten. Het "geloven" is veel belangrijker dan het niet geloven.
En onder de noemer "Christian" kan je met van alles en nog wat wegkomen.
Creationisme (de wereld is 7,000 jaar oud, dino's zijn dieren die door Noah werden geweigerd in de ark omdat ze 'tainted' zijn) is nog maar het begin.
Alles kan en mag als (christelijke) religie erin wordt betrokken. Bekende namen als Glenn Beck gebruiken hele stukken in de bijbel zonder enig idee over andere dingen. Enig voor van Common Sense is er niet meer als religieuze dingen in het spel komen. En het hoeft niet eens in de bijbel te staan.
2. Mickey D'/ Burger K/ Wendy's/Starbucks/Dunkin Donunts op elke hoek.
3. Gebrek aan sociale zorg. Zorg wordt overheerst door de verzekeringsmaatschappijen en als je geen geld hebt, dan krijg je niets. Obama's medical plan was vergeleken met Europa nog maar een druppel op een gloeiende plaat. Ook werkloosheid wordt geen hol aan gedaan.
4. De totale angst voor alles wat met sex of vloeken te maken heeft. Een ontblote borst (cup A) kan je hier duizenden dollar boete opleveren op het strand. Een ontblote borst (cup D) niet, mits je de goeie combinatie genen hebt (en een bierbuik).
Het feit dat om 8 uur 's avonds een zoenend stel op TV geweigerd kan worden geweigerd vanwege 'indecincy', maar een schietpartij met bloedige geweldsdelicten niet, sta ik nog steeds van versteld. Het beste voorbeeld: 1 september is Memorial Day. De film "Saving Private Ryan", een van de beste WWII films ooit gemaakt, zal NIET worden uitgezonden. Maar niet om de bloederige scenes waarin armen/benen worden afgeschoten door de Duitsers op Normany Beach. Ook niet doordat ze mensen verliezen die op mijnen lopen. Nee, het wordt niet gedaan omdat de soldaten Fuck zeggen als het gebeurd. Als ze "oh jeetje" zouden zeggen, zou het geen probleem zijn.
Dit verzin ik trouwens niet.
Maar aankomende zaterdag is het (voor een tijd) voorbij. Zondagochtend sta ik tussen de Torremelinos-vluchten op Schiphol. Om een vraag nu al te beantwoorden: Zou ik teruggaan naar dit gebied om te wonen? Het antwoord: Ja, dat zou ik zeker. Zou ik naar Amerika gaan om te wonen? Ja, maar hangt af van het gebied. New York, Boston en San Francisco, ja zou ik doen. Washington, denk het niet.
Maar goed: Chile: Here Biggy comes!