Tim#1 · 2010-09-09 16:02
Gisteravond een interessant gesprek gehad in het vliegtuig. Ik vloog van Calama naar Santiago (google maar), een tripje die ik straks elke maand moet doen.
Een vlucht van bijna 2 uur, dus te kort voor een volle film en Amerikaanse series spreekt de Chilenen toch niet aan. Wat LAN (Chileense luchtvaartmaatschappij, niveau KLM, niet niveau Transavia a la Playa) liet zien was een herhaling van het hele WK, met alle doelpunten van de achtste finales en verder.
Naast me zat een man van achter in de 50 en doordat voetbal op was, raakten we aan de praat. Hij was scout van een club in Santiago, zelfbenoemd voetbal-expert en was gaan kijken naar een jongen van 13 ofzo die al met de A1 meevoetbalde in Calama. En hij ging kijken of die jongen naar Santiago te krijgen was. Calama is vooral een mijnwerkersstad, aangezien de grootste mijn van Zuid-Amerika op 30 km ligt en de stad staat vol met saloons en stripclubs. Toekomst van die jongen was niet heel goed, want het lokale niveau was gewoon slecht. In zijn woorden: "waarschijnlijk niet, want zijn vader is mijnwerker en die zijn allemaal dronken". Hij ging proberen de ouders over te halen naar Santiago te verhuizen, maar niet op kosten van de club.
Maar goed, wat interessant was, was zijn kijk op het voetbal. Hij zei dat het WK terecht was. Excuses voor de stijlvertaling, maar ik hoop een beetje zijn visie over te brengen. Hij was een beetje Cruyffiaans in zijn woorden.
Er waren in zijn mening 3 teams met recht op de wereldtitel: Spanje, Duitsland en Nederland. Die staken er bovenuit. Ver boven de andere teams (Hij had een hekel aan Argentinie, maar vond dat Messi wel aardig een balletje kon trappen "voor een spanjaard") . Over Nederland was hij veelal positief, lovend over de organisatie. Geen supersterren die alles naar zich toe trokken a la C. Ronaldo of Rooney. Maar een nieuw soort totaal-voetbalteam. Niet helemaal zoals vroeger (hij was actief als spelers in de jaren 70. Nooit duidelijk of dat als prof was ), maar spelers als van Bronckhorst en van der WEEEEL vondt hij geweldig. Goeie verdedigers met aanvallende impulsen.
Sneijder (Esniederz) was voor hem de speler van het toernooi, met Villa en Furlan.
Wat me vooral opviel waren zijn woorden over NL-Brazilie. Hij gaf toe dat in de 1e helft de Brazilianen beter waren, maar scoorden maar 1 keer. Beetje fout van Nederland die te voorzichtig waren. "Dat is niet alleen Brazilie die het niet afmaakt, maar ook Olanda die zorgt dat ze het niet afmaken." Een soort Cruyffiaanse uitspraak waar ik me wel in kon vinden.
"En die keeper van jullie" Hij weigerde zijn naam uit te spreken omdat hij die toch wel verbasterde en noemde hem afwisselend "Die gele" of "die dove". Geweldig. Hij hoopte dat hij net zo goed zou worden als van der Sar. "Jullie Nederlands zijn allemaal zo lang, mooi dat jullie dat gebruiken."
Maar hij had het vooral over teamplay. En de organisatie was de reden dat hij Spanje en Nederland de beste vond. In zijn menign waren er heel veel teams die heel goed aanviellen (Argentinie, Brazilie, Portugal, Chili, Ghana), maar allemaal met een waardeloos middenveld/verdediging (Hij vindt Maicon een 2e-ranks aanvaller die maar is gaan verdedigen en zou van der Weeel altijd kiezen boven Maicon).
De hele conversatie heeft me aan het denken gezet. We moeten een keer ophouden met het gezeik dat dit team niet mooi voetbalde. Toegegeven, in de finale keek iedereen naar de overtreding van de Jong en dat heeft veel mensen tegen Nederland gekeerd. Het Nederland op dit WK was niet het Nederland van 1974, misschien wel samen met Brazilie 1962 en Argentinie 1986 het beste team dat ooit een WK speelde. Maar ze haalden wel het niveau van 1988 en zelfs 1978. In 1988 verloor NL ook in de 1e wedstrijd van Rusland en tegen ierland kwamen we met een gelukje weg door Wim Kieft. Halve finale was een vechtwedstrijd wat maar een moment mooi werd (de 2-1 van van Basten). Maar door de glorieuze finale met de van Basten goal en de gestopte penalty herinnert iedereen het zich als een glorieus toernooi. Alleen in 1998 speelde we beter dan 2010, maar penalties weerhielden ons ervan om te winnen. Maar dat was ook omdat we het niet afmaakten ervoor tegen Brazilie.
We mogen wel eens wat trotser worden op Nederlandse spelers die niet aanvallend spelen. In 1988 wonnen we ook doordat we met Koeman, Rijkaard, van Aerle en van Tichelen achterin een muur hadden staan. Ook 1974 had onder leiding van Neeskens een verdediging staan waar je u tegen moest zeggen. Allebei de keren spijkerhard en goed georganiseerd. En dat hadden we in 2010 ook. van Bommel en de Jong, het zijn niet de meest technisch begaafde spelers, niet de spelers die aanspreken, en ze spelen hard (in de finale te hard), maar ze doen wat ze moesten doen en ze deden dat het beste van allemaal. Spanje had dat net zo, met Puyol en Picque.
Seedorf, F. de Boer en van Bommel waren en zijn wereldspelers. In hun tijd de beste van hun teams. Klasse Cannavaro. Seedorf hebben we nog steeds niet vergeven voor 1996 of voor het feit dat we hem gewoon niet aardig vonden, maar Seedorf was een van de beste clubspelers van de eind jaren 90 en de beginhelft van 2000.
Stekelenburg was inderdaad samen met Cassilas de beste doelman van het toernooi. Die twee waren mijlen beter dan de andere goalies. Waarom gaat het altijd over Sneijder en Robben? Of hoe we misschien met Huntelaar ipv van Persie hadden gewonnen?
Dus Nederlanders: wees eens trots op het hele team in plaats van alle glorie altijd en alleen maar op de aanvallers te plaatsen. Met goed aanvallen word je een goed team, maar alleen als je daarbovenop goed verdedigen kan leggen winnen we toernooien.
Op naar 2012:Polen/Oekraine waarin van der Weeeeel in de finale de winnende erin knalt.
Een vlucht van bijna 2 uur, dus te kort voor een volle film en Amerikaanse series spreekt de Chilenen toch niet aan. Wat LAN (Chileense luchtvaartmaatschappij, niveau KLM, niet niveau Transavia a la Playa) liet zien was een herhaling van het hele WK, met alle doelpunten van de achtste finales en verder.
Naast me zat een man van achter in de 50 en doordat voetbal op was, raakten we aan de praat. Hij was scout van een club in Santiago, zelfbenoemd voetbal-expert en was gaan kijken naar een jongen van 13 ofzo die al met de A1 meevoetbalde in Calama. En hij ging kijken of die jongen naar Santiago te krijgen was. Calama is vooral een mijnwerkersstad, aangezien de grootste mijn van Zuid-Amerika op 30 km ligt en de stad staat vol met saloons en stripclubs. Toekomst van die jongen was niet heel goed, want het lokale niveau was gewoon slecht. In zijn woorden: "waarschijnlijk niet, want zijn vader is mijnwerker en die zijn allemaal dronken". Hij ging proberen de ouders over te halen naar Santiago te verhuizen, maar niet op kosten van de club.
Maar goed, wat interessant was, was zijn kijk op het voetbal. Hij zei dat het WK terecht was. Excuses voor de stijlvertaling, maar ik hoop een beetje zijn visie over te brengen. Hij was een beetje Cruyffiaans in zijn woorden.
Er waren in zijn mening 3 teams met recht op de wereldtitel: Spanje, Duitsland en Nederland. Die staken er bovenuit. Ver boven de andere teams (Hij had een hekel aan Argentinie, maar vond dat Messi wel aardig een balletje kon trappen "voor een spanjaard") . Over Nederland was hij veelal positief, lovend over de organisatie. Geen supersterren die alles naar zich toe trokken a la C. Ronaldo of Rooney. Maar een nieuw soort totaal-voetbalteam. Niet helemaal zoals vroeger (hij was actief als spelers in de jaren 70. Nooit duidelijk of dat als prof was ), maar spelers als van Bronckhorst en van der WEEEEL vondt hij geweldig. Goeie verdedigers met aanvallende impulsen.
Sneijder (Esniederz) was voor hem de speler van het toernooi, met Villa en Furlan.
Wat me vooral opviel waren zijn woorden over NL-Brazilie. Hij gaf toe dat in de 1e helft de Brazilianen beter waren, maar scoorden maar 1 keer. Beetje fout van Nederland die te voorzichtig waren. "Dat is niet alleen Brazilie die het niet afmaakt, maar ook Olanda die zorgt dat ze het niet afmaken." Een soort Cruyffiaanse uitspraak waar ik me wel in kon vinden.
"En die keeper van jullie" Hij weigerde zijn naam uit te spreken omdat hij die toch wel verbasterde en noemde hem afwisselend "Die gele" of "die dove". Geweldig. Hij hoopte dat hij net zo goed zou worden als van der Sar. "Jullie Nederlands zijn allemaal zo lang, mooi dat jullie dat gebruiken."
Maar hij had het vooral over teamplay. En de organisatie was de reden dat hij Spanje en Nederland de beste vond. In zijn menign waren er heel veel teams die heel goed aanviellen (Argentinie, Brazilie, Portugal, Chili, Ghana), maar allemaal met een waardeloos middenveld/verdediging (Hij vindt Maicon een 2e-ranks aanvaller die maar is gaan verdedigen en zou van der Weeel altijd kiezen boven Maicon).
De hele conversatie heeft me aan het denken gezet. We moeten een keer ophouden met het gezeik dat dit team niet mooi voetbalde. Toegegeven, in de finale keek iedereen naar de overtreding van de Jong en dat heeft veel mensen tegen Nederland gekeerd. Het Nederland op dit WK was niet het Nederland van 1974, misschien wel samen met Brazilie 1962 en Argentinie 1986 het beste team dat ooit een WK speelde. Maar ze haalden wel het niveau van 1988 en zelfs 1978. In 1988 verloor NL ook in de 1e wedstrijd van Rusland en tegen ierland kwamen we met een gelukje weg door Wim Kieft. Halve finale was een vechtwedstrijd wat maar een moment mooi werd (de 2-1 van van Basten). Maar door de glorieuze finale met de van Basten goal en de gestopte penalty herinnert iedereen het zich als een glorieus toernooi. Alleen in 1998 speelde we beter dan 2010, maar penalties weerhielden ons ervan om te winnen. Maar dat was ook omdat we het niet afmaakten ervoor tegen Brazilie.
We mogen wel eens wat trotser worden op Nederlandse spelers die niet aanvallend spelen. In 1988 wonnen we ook doordat we met Koeman, Rijkaard, van Aerle en van Tichelen achterin een muur hadden staan. Ook 1974 had onder leiding van Neeskens een verdediging staan waar je u tegen moest zeggen. Allebei de keren spijkerhard en goed georganiseerd. En dat hadden we in 2010 ook. van Bommel en de Jong, het zijn niet de meest technisch begaafde spelers, niet de spelers die aanspreken, en ze spelen hard (in de finale te hard), maar ze doen wat ze moesten doen en ze deden dat het beste van allemaal. Spanje had dat net zo, met Puyol en Picque.
Seedorf, F. de Boer en van Bommel waren en zijn wereldspelers. In hun tijd de beste van hun teams. Klasse Cannavaro. Seedorf hebben we nog steeds niet vergeven voor 1996 of voor het feit dat we hem gewoon niet aardig vonden, maar Seedorf was een van de beste clubspelers van de eind jaren 90 en de beginhelft van 2000.
Stekelenburg was inderdaad samen met Cassilas de beste doelman van het toernooi. Die twee waren mijlen beter dan de andere goalies. Waarom gaat het altijd over Sneijder en Robben? Of hoe we misschien met Huntelaar ipv van Persie hadden gewonnen?
Dus Nederlanders: wees eens trots op het hele team in plaats van alle glorie altijd en alleen maar op de aanvallers te plaatsen. Met goed aanvallen word je een goed team, maar alleen als je daarbovenop goed verdedigen kan leggen winnen we toernooien.
Op naar 2012:Polen/Oekraine waarin van der Weeeeel in de finale de winnende erin knalt.