Bode heeft er om gevraagd in een ander topic. Maar de post werd zo lang dat ik maar een apart topic van maak.
Ten eerste: Was Nederland nou zo goed of Spanje zo slecht?
Ik denk dat het hier een beetje van allebei was. Nederland is gewoon een redelijk goed team. Petje af voor van Gaal. Maar voor mij zijn ze (nog) niet de topfavoriet. Tegen Australie was wel duidelijk dat tegenstanders die nogal stug voetballen het Nederland moeilijk kunnen maken. Maar ik vind het ook belachelijk om te zeggen dat Spanje erg slecht was omdat ze van Chili verloren.
Ja, ik vond Spanje ook gewoon niet goed. Het was het tikkie zonder het takkie. Veel combinaties, maar toch echt veel mogelijkheden leidde het niet. Tegen Chili zag ik ergens 12 passes binnen een minuut, maar daarna stonden het middenveld van zowel Spanje als Chili 20 meter dichterbij Casillas. En de bal naar voren kwam daarna niet. Diego Costa leek gewoon totaal niet fit genoeg. En hij was niet alleen. Toen Torres inviel was hij niet direct een bron van energie. Zijn ze gewoon te moe? Ik denk trouwens wel dat als Spanje een zwakkere poule had gehad (bv die van Belgie of die van Zwitserland) ze wel door waren gegaan. Zo slecht waren ze nou ook weer niet. Nederland en Chili zijn gewoon goeie teams.
Ten tweede: Wie wordt er dan wel kampioen?
Na alle teams te hebben gezien, steken er voor mij twee, misschien drie, teams bovenuit. Duitsland en Italie zijn voor mij de twee favorieten op dit moment. Totaal andere teams, maar wel favoriet om dezelfde reden: ze hebben nauwlijks zwakke punten en kunnen zelfs in een drol van een wedstrijd een winnende goal maken. Vooral Italie heeft voorin met Balotelli en Pirlo mogelijkheden om na 88 minuten dodelijk saai voetbal met een enkele bizarre/brilliante actie (doorhalen wat niet van toepassing is) toch weer 1-0 te maken. En dat telt. Duitsland heeft dat met Muller. Nederland, als derde team, heeft dat in principe ook met Robben en van Persie, maar ik vind de verdediging te onervaren in vergelijking met Duitsland en Italie. Daarnaast is de Guzman toch echt een zwakke schakel en is de breedte van de selectie achterin gewoon slecht. In de betere Nederlandse teams liepen altijd achterin wat ervaren rotten rond ('88 Muhren, van Aerle en van Tiggelen, '98 F. de Boer, Jaap Stam, '10 Gio en van Bommel), die in moeilijke wedstrijden ze erdoorheen sleepten ('88 Ierland, '98 tegen Joegoslavie met de goal van Davids in de 92e minuut, '10 de finale, ook al verloren ze die wel.). En dat mis ik nu.
Achter deze drie zitten een stuk of vijf teams waar ik nog goeie hoop op heb. Argentinie, Frankrijk, Brazilie en daarna Colombia en Chili. Ze hebben allemaal potentie om wereldkampioen te worden, maar ze hebben ook allemaal zwakke schakels. Frankrijk doet me veel denken aan Nederland. Als ze het bij elkaar houden, kan je het gebrek aan ervaring missen. Voor Argentinie en Brazilie is het niet de verdediging. Hun zwakke schakel is wel hetzelfde: al hun kansen liggen op de schouders van een enkele speler. Bij Brazilie is het Neymar, bij Argentinie is het Messi. Ik denk dat Brazilie door het ijs zakt. Neymar is gewoon te jong en heeft te weinig hulp. Die krijgt nog ergens een keer rood vanwege simpele frustratie. Argentinie heeft volgens mij meer kansen. Messi is ouder en wat meer ervaren. Die weet dat die soms 87 minuten geen bal krijgt. Hij heeft iets meer geduld en kan dan toch in de 88e minuut weer scoren. Waarom ik ze toch onder Italie zet is omdat het altijd maar dezelfde speler is. Bij Italie moet je er altijd rekening houden met twee. Je kan wel Balotelli dubbel gaan bewaken, maar dan speelt Pirlo een vrijere rol.
Bij Colombia en Chili weet ik niet waar het gaat eindigen. Hebben ze de ervaring om ver te komen? Ik betwijfel het.
Maar goed, om met een cliche te eindigen: de bal is rond en Rio is nog ver.