MB#1 · 2002-08-13 10:47
Situatie Zeedijk en Geldersekade verslechtert
HANNELOES PEN
AMSTERDAM - Een nieuwe groep zeer agressieve junks overspoelt sinds een half jaar de Zeedijk en de Geldersekade. Het gaat volgens de buurt om jonge, veelal Surinaamse junks. Het aantal is in die tijd verdrievoudigd, schatten omwonenden.
Die oude, vertrouwde verslaafden zijn voor de buurt nog wel te pruimen, maar die nieuwelingen niet, zegt bewoner Daan Hommes van de Geldersekade. ''Ze zijn veel agressiever dan die oude junks. Ze zijn onderling gewelddadig, gillen en schreeuwen bij nacht en ontij, spugen en schelden om het minste geringste. Het is hier onbeheersbaar geworden. Wij kunnen soms het huis niet uit. Komt er een agent aan, dan waarschuwen ze elkaar en zijn ze weg.''
Annemiek Post, uitbater van proeflokaal De Ooievaar, vertelt dat haar barkeepers al enkele malen zijn bedreigd. ''Een junk werd door mijn barkeeper aangesproken op zijn gedrag. Hij kwam aan het eind van de avond voor de deur staan en maakte een gebaar met zijn hand langs zijn keel. De barkeeper is een boom van een kerel, maar toen kneep hij 'm toch wel even. We hebben de politie gebeld, maar die wilde niet komen. De man heeft toch nog niks gedaan, zei de agent.''
Hommes, die al twaalf jaar op de Geldersekade woont: ''Wij kenden de junks tot een half jaar geleden allemaal, maar nu is er een nieuwe groep dealers uit Zuidoost bijgekomen. Die nemen nieuwe, jonge Surinaamse junks mee, nog onder de twintig jaar. Juist die club maakt het hier zo onveilig.''
Voorbeelden van de agressie heeft Hommes, arts in het AMC, genoeg. ''Mijn vrouw werd kortgeleden door een junk aangevallen. Ze kreeg een zak patat op haar hoofd gedrukt. Een oude junk had het gezien en joeg die jongen weg. Vroeger kon je een junk nog aanspreken, dan gingen ze weg van je stoep. Ze noemden me gewoon 'dokter'. Nu weigeren ze weg te gaan. 'Rot op. Dit is ons gebied. Wij zijn hier de baas', schreeuwen ze je toe.''
Hommes stelt dat er maar \é\én oplossing is voor het probleem: ''Ze moeten gewoon de dealers oppakken. Als de winkel weg is, zijn er geen klanten. Ik zal zelf niet langer meer wachten. Wij gaan hier weg. We hebben drie kleine kinderen die bang zijn om hier te wonen. Dit is de leukste buurt van de stad als die junks er niet zouden wezen. Maar we hebben het gezien.''
Ook Post houdt ermee op. ''Ik heb hier zeven jaar een caf\é gehad en vind het nu genoeg. Ik merk zelfs dat het aantal klanten terugloopt.'' Ze lacht spottend over de berichten dat de criminaliteit in de stad is gedaald. ''Wij doen allang geen aangifte meer. Je zit twee uur op het bureau, ziet nooit je geld terug en de junk loopt alweer op straat voordat je de deur van het politiebureau weer uitstapt.''
Stadsdeelvoorzitter Anne Lize van der Stoel en burgemeester Job Cohen geven in een brief aan de ondernemers en bewoners toe dat de overlast op de Zeedijk is toegenomen. Het aantal straatovervallen was de eerste vier maanden van dit jaar 175, tegen 104 diezelfde periode vorig jaar. .
De bewoners en ondernemers vinden dat het steunpunt van stadswachten en maatschappelijk werkers op de Zeedijk langer open moeten blijven en door politieagenten moet worden bezet. Ook pleiten ze voor camerabewaking. Maar alleen op de laatste wens gaat de gemeente in. Volgend jaar worden als experiment zestien camera's geplaatst op cruciale plekken in het Wallengebied.
De jongen van de kiosk The
A-Post op de hoek van de Zeedijk neemt het recht in eigen hand. Hij heeft onlangs de zaak verbouwd. Vanachter de toonbank heeft hij nu zicht op de uitgang. De toonbank is ook een stuk korter gemaakt, zodat hij snel een sprint kan nemen, achter een stelende junk aan. ''Ik wil hier de reputatie opbouwen dat ze bij mij goed uit de buurt blijven,'' zegt hij.
Een andere ondernemer, verder op de dijk, haalt de schouders op over de toegenomen overlast. ''Ach, het is maar net welke agent dienst heeft. Is het een goeie, dan is de overlast een stuk minder.''
© Het Parool, 12-8-2002
HANNELOES PEN
AMSTERDAM - Een nieuwe groep zeer agressieve junks overspoelt sinds een half jaar de Zeedijk en de Geldersekade. Het gaat volgens de buurt om jonge, veelal Surinaamse junks. Het aantal is in die tijd verdrievoudigd, schatten omwonenden.
Die oude, vertrouwde verslaafden zijn voor de buurt nog wel te pruimen, maar die nieuwelingen niet, zegt bewoner Daan Hommes van de Geldersekade. ''Ze zijn veel agressiever dan die oude junks. Ze zijn onderling gewelddadig, gillen en schreeuwen bij nacht en ontij, spugen en schelden om het minste geringste. Het is hier onbeheersbaar geworden. Wij kunnen soms het huis niet uit. Komt er een agent aan, dan waarschuwen ze elkaar en zijn ze weg.''
Annemiek Post, uitbater van proeflokaal De Ooievaar, vertelt dat haar barkeepers al enkele malen zijn bedreigd. ''Een junk werd door mijn barkeeper aangesproken op zijn gedrag. Hij kwam aan het eind van de avond voor de deur staan en maakte een gebaar met zijn hand langs zijn keel. De barkeeper is een boom van een kerel, maar toen kneep hij 'm toch wel even. We hebben de politie gebeld, maar die wilde niet komen. De man heeft toch nog niks gedaan, zei de agent.''
Hommes, die al twaalf jaar op de Geldersekade woont: ''Wij kenden de junks tot een half jaar geleden allemaal, maar nu is er een nieuwe groep dealers uit Zuidoost bijgekomen. Die nemen nieuwe, jonge Surinaamse junks mee, nog onder de twintig jaar. Juist die club maakt het hier zo onveilig.''
Voorbeelden van de agressie heeft Hommes, arts in het AMC, genoeg. ''Mijn vrouw werd kortgeleden door een junk aangevallen. Ze kreeg een zak patat op haar hoofd gedrukt. Een oude junk had het gezien en joeg die jongen weg. Vroeger kon je een junk nog aanspreken, dan gingen ze weg van je stoep. Ze noemden me gewoon 'dokter'. Nu weigeren ze weg te gaan. 'Rot op. Dit is ons gebied. Wij zijn hier de baas', schreeuwen ze je toe.''
Hommes stelt dat er maar \é\én oplossing is voor het probleem: ''Ze moeten gewoon de dealers oppakken. Als de winkel weg is, zijn er geen klanten. Ik zal zelf niet langer meer wachten. Wij gaan hier weg. We hebben drie kleine kinderen die bang zijn om hier te wonen. Dit is de leukste buurt van de stad als die junks er niet zouden wezen. Maar we hebben het gezien.''
Ook Post houdt ermee op. ''Ik heb hier zeven jaar een caf\é gehad en vind het nu genoeg. Ik merk zelfs dat het aantal klanten terugloopt.'' Ze lacht spottend over de berichten dat de criminaliteit in de stad is gedaald. ''Wij doen allang geen aangifte meer. Je zit twee uur op het bureau, ziet nooit je geld terug en de junk loopt alweer op straat voordat je de deur van het politiebureau weer uitstapt.''
Stadsdeelvoorzitter Anne Lize van der Stoel en burgemeester Job Cohen geven in een brief aan de ondernemers en bewoners toe dat de overlast op de Zeedijk is toegenomen. Het aantal straatovervallen was de eerste vier maanden van dit jaar 175, tegen 104 diezelfde periode vorig jaar. .
De bewoners en ondernemers vinden dat het steunpunt van stadswachten en maatschappelijk werkers op de Zeedijk langer open moeten blijven en door politieagenten moet worden bezet. Ook pleiten ze voor camerabewaking. Maar alleen op de laatste wens gaat de gemeente in. Volgend jaar worden als experiment zestien camera's geplaatst op cruciale plekken in het Wallengebied.
De jongen van de kiosk The
A-Post op de hoek van de Zeedijk neemt het recht in eigen hand. Hij heeft onlangs de zaak verbouwd. Vanachter de toonbank heeft hij nu zicht op de uitgang. De toonbank is ook een stuk korter gemaakt, zodat hij snel een sprint kan nemen, achter een stelende junk aan. ''Ik wil hier de reputatie opbouwen dat ze bij mij goed uit de buurt blijven,'' zegt hij.
Een andere ondernemer, verder op de dijk, haalt de schouders op over de toegenomen overlast. ''Ach, het is maar net welke agent dienst heeft. Is het een goeie, dan is de overlast een stuk minder.''
© Het Parool, 12-8-2002