MB#1 · 2003-03-01 20:16
'Italianen tellen allang niet meer mee'
Moniek en Denise in landelijke finale koffiezetten
Moniek Smit (links) en Denise Meijsing achter de toonbank van espressozaak Victor's in de Kruisstraat. Beide Haarlemmers dingen mee naar de titel 'barista van het jaar': de beste espressomaker van Nederland.
Foto: United Photos De Boer/Rob Hendriks
HAARLEM - Twee misverstanden. E\én: Italianen zijn de beste espressomakers. Twee: Met een goede kwaliteit koffiebonen en de juiste machine kan iedereen koffiezetten. Misverstanden die de professionele koffiezetters Moniek Smit en Denise Meijsing graag uit de wereld helpen.
Ze werken beiden in de espressozaak Victor's (Coffee to Go) aan de Kruisstraat in de Haarlemse binnenstad en doen op 10 maart mee aan de finale van de Dutch Barista Championship. En hoewel de naam barista wel uit Itali\ë komt - 'meester espressomaker' - tellen de Italianen internationaal al lang niet meer mee, vertelt Smit (26). ,,Vorig jaar won een Deen het wereldkampioenschap. Italianen zijn zeer traditioneel. Ze vernieuwen niet.''
Toch is het land in een ander opzicht wel beter af, vindt Smit. ,,Degene die het espresso-apparaat bedient, heeft daar veel meer status dan in Nederland. Barista is in Itali\ë echt een vak. '' Niet zonder reden, zeggen Smit en Meijsing, want - zie misverstand twee - de barista bepaalt het verschil tussen een lauw, flauw bakkie pleur en een smaakvol, geurig kopje espresso, voorzien van een kleurige cr\ème-laag (crema).
Het begint met de juiste mix van koffiebonen, vertelt Meijsing (24), studente Geschiedenis en Italiaans (!). Liever de olie-achtige Arabica, dan de drogere en goedkopere Robusta-boon. De bonen mogen vervolgens niet te fijn worden vermalen, maar ook niet te grof, want dit be\ïnvloedt de zogenoemde doorlooptijd van het hete water. Dit is het belangrijkste gereedschap van de barista. Is deze snelheid te hoog, dan smaakt de koffie waterig. Ligt-ie te laag en duurt het dus te lang, dan verbrandt de gemalen koffie in het espresso-apparaat. Zo'n 25 seconden is ideaal. En zelfs het prutje dat overblijft, moet goed zijn. ,,Een mooi koekje dat je in twee\ën kunnen breken'', zegt Smit.
Er zijn reeds drie voorrondes geweest voor de wedstrijd, die wordt georganiseerd door koffiebrandersbedrijf Peeze bv uit Arnhem. De jury zal tijdens finale op 10 maart niet alleen letten op smaak. Ook de presentatie moet goed zijn, evenals de (hygi\ënische) omgang met het apparaat. Voor alle duidelijkheid: het gaat om die grote, glimmende espressomachines, niet om kleine thuisapparaatjes, of een gewoon koffiezetapparaat. Over de Senseo van Philips en Douwe Egberts willen Smit en Meijsing het niet eens hebben: het apparaat mag dan wel met duizenden over de toonbank gaan, met echte espresso heeft het n\íets te maken. Veel punten kunnen ze verdienen met hun eigen drankje. Smit kiest voor een ijskoffie met pepernoten, Meijsing voor een Turkse variant, met kruiden en kaneel. Voor de winnaar ligt een ticket naar Boston klaar, waar dit jaar het wereldkampioenschap barista wordt gehouden. Meijsing heeft al een plan als ze wint: een tijdje naar Rome. Wie weet, hoopt ze, kan ze er als barista aan de slag.
Arnout Heemskerk
donderdag, 27-02-2003
Moniek en Denise in landelijke finale koffiezetten
Moniek Smit (links) en Denise Meijsing achter de toonbank van espressozaak Victor's in de Kruisstraat. Beide Haarlemmers dingen mee naar de titel 'barista van het jaar': de beste espressomaker van Nederland.
Foto: United Photos De Boer/Rob Hendriks
HAARLEM - Twee misverstanden. E\én: Italianen zijn de beste espressomakers. Twee: Met een goede kwaliteit koffiebonen en de juiste machine kan iedereen koffiezetten. Misverstanden die de professionele koffiezetters Moniek Smit en Denise Meijsing graag uit de wereld helpen.
Ze werken beiden in de espressozaak Victor's (Coffee to Go) aan de Kruisstraat in de Haarlemse binnenstad en doen op 10 maart mee aan de finale van de Dutch Barista Championship. En hoewel de naam barista wel uit Itali\ë komt - 'meester espressomaker' - tellen de Italianen internationaal al lang niet meer mee, vertelt Smit (26). ,,Vorig jaar won een Deen het wereldkampioenschap. Italianen zijn zeer traditioneel. Ze vernieuwen niet.''
Toch is het land in een ander opzicht wel beter af, vindt Smit. ,,Degene die het espresso-apparaat bedient, heeft daar veel meer status dan in Nederland. Barista is in Itali\ë echt een vak. '' Niet zonder reden, zeggen Smit en Meijsing, want - zie misverstand twee - de barista bepaalt het verschil tussen een lauw, flauw bakkie pleur en een smaakvol, geurig kopje espresso, voorzien van een kleurige cr\ème-laag (crema).
Het begint met de juiste mix van koffiebonen, vertelt Meijsing (24), studente Geschiedenis en Italiaans (!). Liever de olie-achtige Arabica, dan de drogere en goedkopere Robusta-boon. De bonen mogen vervolgens niet te fijn worden vermalen, maar ook niet te grof, want dit be\ïnvloedt de zogenoemde doorlooptijd van het hete water. Dit is het belangrijkste gereedschap van de barista. Is deze snelheid te hoog, dan smaakt de koffie waterig. Ligt-ie te laag en duurt het dus te lang, dan verbrandt de gemalen koffie in het espresso-apparaat. Zo'n 25 seconden is ideaal. En zelfs het prutje dat overblijft, moet goed zijn. ,,Een mooi koekje dat je in twee\ën kunnen breken'', zegt Smit.
Er zijn reeds drie voorrondes geweest voor de wedstrijd, die wordt georganiseerd door koffiebrandersbedrijf Peeze bv uit Arnhem. De jury zal tijdens finale op 10 maart niet alleen letten op smaak. Ook de presentatie moet goed zijn, evenals de (hygi\ënische) omgang met het apparaat. Voor alle duidelijkheid: het gaat om die grote, glimmende espressomachines, niet om kleine thuisapparaatjes, of een gewoon koffiezetapparaat. Over de Senseo van Philips en Douwe Egberts willen Smit en Meijsing het niet eens hebben: het apparaat mag dan wel met duizenden over de toonbank gaan, met echte espresso heeft het n\íets te maken. Veel punten kunnen ze verdienen met hun eigen drankje. Smit kiest voor een ijskoffie met pepernoten, Meijsing voor een Turkse variant, met kruiden en kaneel. Voor de winnaar ligt een ticket naar Boston klaar, waar dit jaar het wereldkampioenschap barista wordt gehouden. Meijsing heeft al een plan als ze wint: een tijdje naar Rome. Wie weet, hoopt ze, kan ze er als barista aan de slag.
Arnout Heemskerk
donderdag, 27-02-2003