de retour en France (update 2)

Ik ben sinds twee dagen terug uit het Noorden. Voor de minder oplettende lezer: Ik was met de trein via Straatsburg, Hamburg, Kopenhagen, Stockholm, (boot), Turku, Helsinki naar St Petersburg gegaan, waarna ik samen met Cheska via min of meer dezelfde route in rustiger tempo ben teruggereisd.
Voor de 300ste verjaardag was Sint-Petersburg erg opgeknapt sinds ik er twee maanden geleden was, al vrezen de Russen dat de fa\çades binnen drie maanden weer instorten. Gelukkig stonden er als vanouds op iedere straathoek biertenten met heerlijke halveliters voor 15 \à 30 roebel (een roebel is iets meer dan een BEFje) en het indrukwekkende geschal van Tatu uit de luidsprekers. Onterecht dat NL ze maar \é\én punt heeft gegeven zeg. Ik zou er best een column aan willen wijden, maar helaas zat ik op het moment van het Songfestival op een boot tussen Stockholm en Turku (Finland), met alleen maar lamme Zweden en Finnen die listig gebruik maakten van de extreem goedkope tax-free bierprijzen (€ 3,50).
Ik denk niet dat velen van jullie het van plan waren maar toch een tip: ga nooit naar Finland tenzij je coûte-que-coûte Finse euro's wilt, valt op mensen in trainigspakken (iedereen loopt erin rond), erg rijk bent, een auto hebt om de natuur in te trekken of je van extreem lelijke steden houdt(slappe aftreksels van Rotterdam). Helsinki is lelijk, Kuopio meer in het noorden oersaai en lelijk en het kleine stadje Iilsame idem dito. Bovendien weten ze naast vrijwel ieder mooi meer dat ik gezien heb wel een lelijk bouwwerk neer te zetten.
Bon, Stockholm is wel een aanrader. Alcohol is er nog steeds loeiduur maar met de kroon weet je tenminste niet precies hoeveel je genaaid wordt. De stad is schitterend, ongeveer zo groot als A'dam maar dan veel relaxeder, met veel water, heerlijke eilanden en parken, schitterende uitzichten, mooie gebouwen.
Nu ben ik weer in Parijs en probeer ik nog zoveel mogelijk te schrijven tot ik 1 augustus op moet tieven bij Het Parool. Ook ben ik bezig een grotere kamer te vinden, maar dat blijkt geen sinecure. Eind deze maand verwacht ik wel weer eens naar NL te komen.

heerlijk reisverslag, heeft alle ingredienten, bierprijzen van alle bezochte plaatsen en tips waar je NIET moet komen!

koel je weer te kunnen verwachten met ballen aan het eind van de maand.

Kan best een lelijk land zijn maar dat neemt niet weg dat Finse vrouwen de makkelijkste ter wereld zijn.

Zo tot zover mijn hoogstaande bijdrage.

heb je al meer info over een evt. verblijf van mij en Lara?

wanneer gaan we naar Finland op trainingsstage??

Info over de beschikbaarheid van mijn kamer heb ik nog niet echt. D\ésol\é. Kan je wel een goedkope studentenflat aanraden die nu hotel is, vlakbij mij. Toplocatie voor 32€ per nacht voor 2 pers. Bel: 00.33.1.43.54.49.63 Als jullie er niet uitkomen, moet je me maar even mailen/bellen (00.33.1.46.34.85.62).

Hier als bonustrack mijn artikel over Johnny uit Het Parool van zaterdag:

PARIJS – Morgen wordt de Franse rocker en megaster Johnny Hallyday zestig. Van een besloten feestje is geen sprake: zijn verjaardagstournee langs grote Franse stadions voor ruim 800.000 fans is al een halfjaar uitverkocht.

Terwijl veel Franse ambtenaren dagelijks protesteren tegen een pensioenshervorming waardoor ze langer moeten werken (40 in plaats van 37,5 jaar), duurt de carri\ère van Hallyday nu al 43 jaar. Anders dan veel andere artiesten is hij in de ogen van de meeste Fransen geen meelijwekkende rocker die veel te lang is doorgegaan. Integendeel.
Zijn immer voortdurende, ongekende populariteit in eigen land is voor buitenlanders nauwelijks te bevatten. Sinds een paar maanden is het onmogelijk om aan de Johnnymania te ontsnappen. Hij staat onafgebroken in alle bladen (inclusief kwaliteitskranten als Le Monde) en op alle hoeken van de straat, tot in de kleinste gehuchten, hangen posters van hem. Een aantal daarvan kondigt zijn tournee aan, die 3 juni in Parijs begon, maar op de meeste maakt hij reclame, voor uiteenlopende bedrijven als een bank, een aanbieder van mobiele telefoons of een zonnebrillenmerk.
Bovendien zendt de publieke zender France 2 sinds twee maanden een dagelijkse real life-docu uit, waar de kijkers op de hoogte worden gebracht van het priv\é-leven van hun favoriete rockster. Ook Hallyday zelf bekende in het tijdschrift Paris Match dat hij er soms genoeg van heeft zijn kop de hele dag overal te zien.
Toch is hij geliefder dan ooit en niet alleen bij de gewone man. In zijn rijke vriendenkring bevinden zich de meest uiteenlopende bekende Fransen: van de zangers Jacques Dutronc en Patrick Bruel tot de politici Robert Hue (voormalig communistenleider) en Nicolas Sarkozy (minister van Binnenlandse Zaken en rechtse hardliner). En op een saaie cocktailavond aan het begin van zijn carri\ère besloot hij ervandoor te gaan om door te zakken met de huidige premier Jean-Pierre Raffarin, die zich ook verveelde. Hij mocht bij Raffarin blijven slapen, omdat hij zelf niet echt een thuis had op het moment. De vriendschap duurt voort, getuige de Hallyday-hit Gabrielle die de premier deze week persoonlijk ten uitvoer bracht om Hallyday te feliciteren met zijn verjaardag.
Op alle fronten gaat het de rocker voor de wind. Hij mag dan zestig worden, hij voelt zich nog twintig. Van zijn laatste twee albums, Sang pour sang en A la vie, \à la mort, werden er bij elkaar ruim drie\ënhalf miljoen exemplaren verkocht. Zijn recente single Marie is zijn bestverkochte aller tijden. Priv\é is hij met zijn derde vrouw Laeticia, een mooie blondine van 28, al acht jaar gelukkig getrouwd en bovendien is hij sinds kort verlost van de immense belastingschuld die hij in zijn wilde jaren opbouwde, toen malafide managers misbruik maakten van zijn desinteresse voor de financi\ën.
Hallyday werd in 1943 geboren als Jean-Philippe Smet. Zijn Belgische vader heeft hij echter nauwelijks gekend en hij wenst niet over hem te praten. Toen het begin jaren zestig begon te lopen met zijn muziek waagde hij zich ook aan een carri\ère als acteur. Mede door een rol in een film van de beroemde cineast Jean-Luc Godard, kreeg intellectueel Frankrijk meer waardering voor hem.
Later probeerde hij met wisselend succes door te breken in het buitenland. Hij begon in het Engels te zingen en trad op in het Amsterdamse Concertgebouw en in Paradiso, waar het ontevreden publiek plastic bekertjes bier naar hem toewierp.
Hoewel hij er nog goed uit ziet met zijn blonde haar en zijn opvallend blauwe ogen, is duidelijk van zijn gezicht af te lezen dat zijn leven vol zat met seks, drugs en rock-’n-roll, en minstens drie pakje sigaretten per dag. Toch bruist hij nog van de energie en is hij voorlopig niet van plan om te stoppen. “Voor rockers bestaat nu eenmaal geen pensioen,” zei hij op de Franse televisie.

Mooi stukje overzichtsjournalistiek. Mijn proefabbonement van het Parool is over, maar is het mogelijk een abbonement op jou, Olivier, te nemen?

wat een ouwe snoepert is die Johnny toch ook.

Dat abonnement op mij zit er aan te komen. Floraboys.com en de New York Times strijden nog om de rechten.
Vandaag heb ik trouwens weer iets extreem cools gedaan, namelijk Dave ge\ïnterviewd, een Nederlandse zanger die in Frankrijk veel hits heeft. Vraag maar aan jullie ouders of ze "Dansez maintenant" nog kennen. Die is het. Volgend jaar wordt hij - ook (zie boven) - zestig en hij heeft me - nadrukkelijk 'on the record' toevertrouwd dat hij en zijn vriend het nog 2 \à 3 keer per week doen samen.